Prunus dulcis

Migdałowiec (Prunus dulcis) , szerzej znany jako migdałowiec, to jedno z najciekawszych liściastych drzew owocowych dla klimatu ciepłego i umiarkowanego. Toleruje gleby wapienne i należy do drzew, które wymagają najmniej godzin chłodu do owocowania. Co więcej, jest jednym z najefektywniejszych drzew owocowych w regionach o łagodnym klimacie, takich jak region śródziemnomorski, gdzie temperatury rzadko spadają poniżej -7°C.

Z drugiej strony, nie sposób nie wspomnieć o jego walorach ozdobnych. Wiosną zdobią go piękne kwiaty, a wkrótce potem wyrastają liście, dając przyjemny cień . Później płatki opadają, odsłaniając migdały w trakcie dojrzewania… którymi będziesz mógł się cieszyć już za kilka miesięcy.

Jakie jest pochodzenie i cechy Prunus dulcis?

Migdałowiec to niewielkie, liściaste drzewo lub krzew pochodzący z Azji Środkowej i Południowo-Zachodniej, a także z Afryki Północnej. Obecnie występuje naturalnie na większości Półwyspu Iberyjskiego i Balearów. Jego tempo wzrostu jest powolne do średniego; innymi słowy, w odpowiednich warunkach przyrasta o około 10 do 20 centymetrów rocznie. Dojrzały osiąga wysokość około 8 metrów , choć w uprawie rzadko pozwala się mu przekraczać 3-4 metry, aby ułatwić zbiory.

Jego korona jest raczej zaokrąglona, ​​nieco otwarta, ale bardzo gęsta, utworzona z prostych, naprzemianległych, lancetowatych liści o ząbkowanych brzegach. Liście mają od 4 do 12 centymetrów długości i od 1,2 do 4 centymetrów szerokości. Kwitnie wiosną , przed rozwojem liści. Kwiaty są białe lub różowe i mają średnicę 1,5 centymetra.

Po zapyleniu owoc zaczyna dojrzewać, ostatecznie przekształcając się w pestkowiec o średnicy od 3 do 5 centymetrów, w którego wnętrzu znajduje się nasiono – migdał. Proces dojrzewania trwa około 5 do 6 miesięcy.

Jakie ma zastosowanie?

Migdałowiec (Prunus dulcis) ma wiele zastosowań. Najbardziej znanym jest jego smak . Migdały można jeść nawet wtedy, gdy są jeszcze zielone, choć dojrzałe mają przyjemniejszy smak. Dojrzałe migdały są spożywane na świeżo lub jako składnik deserów, takich jak nugat, ciasta, lody, a nawet jako mleko roślinne (mleko migdałowe, które jest szczególnie zalecane w przypadku nietolerancji laktozy).

Olejek migdałowy ma również zastosowanie lecznicze . Stosowano go w leczeniu zapalenia skóry, suchości skóry, drobnych oparzeń, a nawet zaparć. Należy jednak skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ nie wszyscy reagują tak samo na te same produkty… i ważne jest, aby dbać o swoje zdrowie.

Wreszcie, kolejnym powszechnym zastosowaniem jest ozdobność . To bardzo piękne drzewo, które zapewnia dobry cień, jest odporne na wysokie temperatury i świetnie prezentuje się w małych ogrodach. Czasami jest również formowane jako bonsai.

Na czym polega pielęgnacja drzewa migdałowego?

Migdałowiec to drzewo, które należy uprawiać na zewnątrz. Jego korzenie nie są inwazyjne, ale aby uniknąć problemów, zaleca się posadzenie go w odległości co najmniej pięciu metrów od ścian, rur i innych przeszkód. Dzięki temu można podziwiać go w całej okazałości od samego początku. Gleba musi być żyzna i dobrze przepuszczalna, najlepiej na wapiennych glebach.

Wymaga umiarkowanego podlewania, szczególnie latem . Najlepiej podlewać ją 2-3 razy w tygodniu w tym okresie i nieco rzadziej przez resztę roku. Cieplejsze miesiące warto wykorzystać na nawożenie nawozem organicznym, takim jak obornik lub guano.

Można ją uprawiać w doniczce z podłożem zawierającym 30% perlitu, ale przesadzanie jest delikatne . Należy uważać, aby nie uszkodzić korzeni, dlatego przesadza się ją dopiero po upewnieniu się, że dobrze się ukorzeniła, czyli gdy korzenie wychodzą z otworów drenażowych. Przesadzanie należy wykonać wiosną, zanim pojawią się liście.

Wytrzymuje mrozy do -7ºC , a także krótkotrwałe okresy suszy.